kids van over de hele wereld

Zolang ik mij kan herinneren en zelfs lang voor mijn geboorte hebben wij thuis altijd kids van over de hele wereld op “bezoek” gehad ! Mama en papa waren dikwijls “mama” en “papa” voor weeskindjes of kinderen uit Tschernobyl of PLAN ouders. Elke zomer kwamen er ook kinderen op verlof ! Altijd begon het op dezelfde manier wij kregen uitleg en een foto en een naam En hij of zij werd dan mijn broer of zus voor 2 maanden In juni gingen wij dan altijd de grote boodschappen doen : kleren, speelgoed, kado’s voor de ouders enzovoort ! Dan 1 juli gingen wij naar het station “ons” kind halen! De jongste die bij ons kwam was amper vier jaar : Amalia , ze was een roemeense weeskindje en leefde in een tehuis! Amalia is maar 2 jaar tijdens de vakantie bij ons gebeleven ! Omdat ze een heel moeilijk kind was ! Ze liep weg, steelde alles, beet in mensen en kroop onder tafel of verstopte zich in kasten ! Mama heeft alles geprobeerd om ervoor te zorgen dat ze het goed had bij ons maar Amalia had het zo erg gehad in haar leven : ze hebben haar gevonden in een kamer alleen , ze had al dagen niet gegeten en overal had ze kaka en pippi gedaan ! Heel heel erg ! Ze was super verwaarloosd geweest en was in feite geen kind meer maar een vechtertje ! Ze was ook erg ongezond ! Mama en papa zijn met haar naar de dokter moeten gaan omdat ze heel weinig woog ! Bleek dat ze heel heel grote darmwormen had ! Ze was totaal ondervoedt ! Dat was echt een arm kind hoor ! Wij hebben haar na 2 maanden terug gestuurd met heel veel knuffels, 2 koffers nieuwe kleren en aandenken en zakken vol voor de andere kids van dat tehuis ! Het jaar daarop zijn ze nog met een hele groep tijdens de paasvakantie in dat tehuis gaan werken : electriciteit , douches geinstalleerd, bedden en kasten gebracht en een speelrek voor in de tuin !
Het kindje die het langs bij ons is gebleven is Anatolij ! Een jongen van 9 uit witrusland ! Ook hij had problemen met zijn gezondheid door dat explosie van die centrale daar ! Hij is tot zijn 18de elke zomer bij ons teruggekomen !!!!!!!! Hij vondt België zalig en de frietjes en wafels ook ! Elk jaar in december stuurden wij dan een pakje via een organisatie met lekker belgische chocolade, eten , conserven , foto’s en kleren ! Toen hij de oude nintendo en de skeelers van mijn broer mocht meenemen werd hij gek van blijdschap Anatolij is nu 24 jaar , studeert en stuurt nog altijd af en toe een kaartje ! Andere kinderen waren Marina (witrusland) en Elena (witrusland). Mama is ook meter geweest van Juanita uit Uganda tot ze groot genoeg was en nu van Eshter Nabagala uit Gambiranda-Uganda. Zoals je ziet zijn wij altijd al één grote familie geweest !!! Later als ik groter ben zal ik dat ook doen want mijn ouders hebben mij geleerd dat als jij het geluk hebt om zo goed hier te leven , je dat ook met anderen mensen moet delen !

Elena, Esther en Sarah, Marina en ik

Amalia en ik, Anatolij in Witrusland

~ door pauline grossen op 8:57 pm.